Türkiye’de yabancı doktorlar çalışabilmelidir çünkü;

Tez 1: Türkiye’de çok ciddi boyutlarda olan doktor açığı sorunu yabancı doktorların çalışmasına izin verilerek bir ölçüde çözülebilir.

Tez 2: Dünya Sağlık Örgütü'nün verilerine göre Türkiye doktor sayısı bakımından Avrupa bölgesi içinde 52 ülke içerisinde son sırada bulunuyor. Türkiye’de 736 kişiye bir doktor düşüyor. Bu oran Avrupa genelinde 450 kişiye 1 doktor iken, AB üyesi bazı ülkelerde 253 kişiye 1 doktora kadar düşüyor. Bu rakamlar Türkiye’deki doktor açığını net bir şekilde gözler önüne sermektedir.

Tez 3: Tıp fakültelerinin bugünkü kapasitesiyle ülkemizdeki doktor açığının kapatılması ve Avrupa ortalamasına ulaşılması mümkün görünmediğine göre, kısa vadede acil bir çözüm olarak yabancı doktorların getirilmesi ve doktor açığı bulunan doğu ve güneydoğu bölgelerine yerleştirilmesi gerekir. Sağlık Bakanı Recep Akdağ'ın verilerine göre 1986 yılında 1,800 öğretim görevlisi olan sağlık eğitimi  kurumlarına 5,000 öğrenci alınırken, 2006 yılında 9,000 öğretim görevlisi olmasına rağmen yalnızca 4,500 öğrenci alınmıştır. Bu dengesizlik giderilene kadar mevcut doktor açığı yabancı doktorlar ile bir ölçüde kapatılacaktır. Başbakan Erdoğan getirilecek olan yabancı doktorların öncelikle doktor açığı olan bölgelere yerleştirileceğini söylemiştir.

Tez 4: Türkiye’ye gelecek olan yabancı doktorların kalitesi konusundaki şüpheler yersizdir. Yabancı doktorların Türkiye’de çalışabilmesi denklik şartlarına bağlanmıştır. Denklik sınavlarını yapmak ve denklik belgesi vermek YÖK’ün yetkisindedir. Denklik işlemlerinde, diplomanın alındığı kurumun uluslararası veya ikili anlaşmalarla tanınmış bir kurum olduğu, eğitimin yapıldığı programın Türkiye'deki benzeri eğitim programına denk olduğu, eğitim düzeyi ve öğrenim alanı açıkça tespit edilenlere "denklik belgesi" verilmektedir. Bu kanun ve yönetmelikler çerçevesinde getirilecek olan yabancı doktorların kalitesi güvence altındadır. Ayrıca Başbakan Erdoğan yabancı doktorlarda Türkçe bilme şartı aranacağını belirtmiştir.

Tez 5: Sağlık Bakanı  Recep Akdağ’ın belirttiği gibi yasa ile hem başarılı yabancı tabiplerin ülkemizde çalışmalarının önündeki engeller kalkacak, hem de Avrupa Birliği'ne tam üyelik sürecinde kişi ve hizmetlerin serbest dolaşımı standardına uyum sağlanacaktır. Giderek sınırların kalktığı, küçülen bir dünyada 'ithal hekime' hayır demek çağımızın şartları ile tutarsız bir tavır. Sağlık Bakanı Recep Akdağ’ın açıklamalarına göre dünyada yabancı hekimlerin çalışmasını yasaklayan Türkiye dışında bir ülke bulunmuyor. 

Tez 6: Sağlık turizmine yatırım yapan Türkiye'nin yabancı doktorları yasaklaması kendi ayağına kurşun sıkmaktan başka birşey değildir.

Türkiye’de yabancı doktorlar çalışamamalıdır çünkü;

Antitez 1: Türkiye’deki asıl problem doktor açığı değildir; mevcut doktorların adaletsiz dağılımı, sağlık hizmetleri alt yapısının yetersizliği, ve sağlık eğitimi veren kurumların yetersizliğidir. Yabancı doktorlar bir fayda sağlamaz.

Antitez 2: Türk Tabipler Birliği'nin verilerine göre Türkiye'de yaklaşık 95 bin doktor görev yapmaktadır. Bölgeler arası doktor dağılıma bakıldığında görülmektedir ki Türkiye'nin batı bölgelerinde yaklaşık 600 kişiye bir doktor düşerken, doğu illerinde bu oran 6 bin kişiye bir doktora kadar düşüyor. Ülkedeki 33 bini aşkın uzman hekimin yüzde 46'sı İstanbul, Ankara ve İzmir'de görev yapıyor. Geriye kalan yaklaşık 60 milyonluk nüfusa ise sadece 18 bin uzman hekim hizmet götürmeye çalışıyor. Türkiye’de doktor açığı vardır evet, ama asıl sorun doktorların adaletsiz dağılımıdır.

Antitez 3: Türkiye ‘Sözleşmeli hekim’ ve ‘zorunlu hizmet’ uygulamaları gibi tüm gayretlere rağmen Doğu’daki bazı il ve ilçelere yeterli sayıda doktor gönderemezken ve Türkiye’nin doktor haritasını çıkaran Türk Sağlık-Sen’in raporuna göre doktor sayısı en az olan iller Tunceli, Ardahan, Bayburt, Kilis, Gümüşhane, Bilecik, Çankırı, Iğdır, Bartın ve Artvin iken, Türkiye bu bölgelere gidip çalışmayı kabul edecek kaliteli doktorlar nereden bulacaktır? Doktora ihtiyaç duyulan yerlerde 2006 yılında açılan 1000 uzman kadrosu için 200 hekim başvurmuş, işe alınan doktorların ise zamanla neredeyse tamamı istifa etmiştir. Çözüm önerisi gerçekçi değildir. Ayrıca 15 Mart 2007 tarihinde AK Parti  Genel Başkan Yardımcısı Dengir Mir Mehmet Fırat yaptığı açıklamada özellikle Arap ülkelerinin 11 Eylül olaylarından sonra İngiltere ve Amerika'daki sağlık hizmetlerinden faydalanmakta zorlandıklarını belirterek, ''Arap sermayesi, Orta Doğu'daki zengin insanların Türkiye'de tedavi edilebilmelerinin sağlanabilmesi amacıyla, sağlık köyleri, sağlık şehirleri kurulması için yatırım talebinde bulundu. Aslında yabancı doktorların getirilme meselesi temelde buna yönelik bir yasaydı. Yoksa yabancı doktoru getirip Şırnak'ta çalıştırma gibi bir düşünce yoktu'' diye konuşarak Başbakanın açıklamalarına ters düşmüş ve AKP’nin gerçek niyetini açıklamıştır.

Antitez 4: Türkiye’nin bölgesel ve ekonomik koşulları göz önüne alındığında, kaliteli yabancı doktorları Türkiye’ye getirmenin ne denli zor olduğu aşikardır. Ayrıca veto gerekçesinde Ahmet Necdet Sezer’in de belirttiği gibi, bir doktorun toplumsal gerçekleri ve koşulları bilmeden sağlık alanında hizmet vermesi, nitelikli hizmet üretilmesi yönünden sakıncalıdır. Yabancı doktorların dil sorunlarının bu olumsuzluğu arttırıcı bir öğe olarak değerlendirilmesi gerekiyor.

Antitez 5: Türk çalışanların Avrupa’da serbest dolaşamadığı ve süresi belli olmayan bir süreçte de dolaşamayacağı gerçeği göz önüne alındığında bu durum büyük bir eşitsizliktir.